خبرگزاری مهر، گروه استانها- عاطفه وفائیان: دیار طبرستان این بار نه با عطر مرکبات، که با شمیم جاننواز حریم رضوی به مشهدالرضا پیوند خورد؛ کاروانی از جنس نور و دلدادگی که ۹۱ زائر مازندرانی را از پیچوخمهای سخت زندگی به آستان خورشید هشتم رساند. در این سفر معنوی، نه فرسنگها فاصله جادهای و نه دیوارهای بلند مشکلات معیشتی، هیچکدام نتوانست سد راه دلی شود که هوای پابوسی امام رئوف را کرده بود؛ زائرانی از آمل و دیگر نقاط مازندران که پس از سالها چشمانتظاری و با وجود معلولیتهای شدید، به آرزوی دیرین خود رسیدند. از «دایان» هفتساله تا مددجوی هشتادسالهای که با وجود رنج جسم، دلش را به پنجرهفولاد گره زد، همگی نشان دادند که عشق به امام هشتم فراتر از تواناییهای حرکتی است.
روایت دلدادگی ۹۱ زائر مازندرانی در آستان خورشید هشتم
سمیه تقیزاده، مسئول هماهنگی و نامنویسی این کاروان زیارتی مازندرانیها، در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به جزئیات این سفر معنوی اظهار کرد: این کاروان شامل ۹۱ نفر از مددجویان به همراه اعضای خانوادههایشان است که از شهرستان آمل و دیگر نقاط استان مازندران به همت موسسه مهر خورشید هشتم راهی مشهد شدهاند. کوچکترین زائر این جمع، کودکی ۷ ساله به نام «دایان» و مسنترین آنها مددجویی ۸۰ ساله با مشکلات حرکتی است.
مسئول هماهنگی و نامنویسی این کاروان زیارتی مازندرانیها با اشاره به اینکه حدود ۲۰ نفر از این افراد دچار معلولیتهای شدید هستند و نیمی از مددجویان را سادات تشکیل میدهند، افزود: با وجود اینکه فاصله شمال تا مشهد نسبت به مناطق جنوبی کشور چندان دور نیست، اما شرایط خاص جسمی و معیشتی این خانوادهها مانع از سفر شده بود؛ تا جایی که اکثر این عزیزان زائر اولی هستند و برخی از آنها هم پس از ۲۰ تا ۳۰ سال چشمانتظاری توانستند به پابوسی حضرت مشرف شوند.
وی با بیان دشواریها و در عین حال شیرینیهای هماهنگی این سفر گفت: تمام تلاشم را به کار بستم تا این هماهنگیها به بهترین نحو انجام شود. حتی معطلی چندساعته در ترمینال به دلیل نقص فنی اتوبوس نیز نتوانست از شور و شوق زائران بکاهد؛ زائرانی که برخی از آنها پیش از آغاز سفر، رویای این تشرف را در خواب دیده بودند.
تقی زاده با قدردانی از همراهی خیران و مجموعه «مهر خورشید هشتم» در اسکان و پذیرایی شایسته از این خانوادهها تصریح کرد: نگهداری از فرزندان معلول، فداکاری بزرگی است؛ مادری در این کاروان حضور دارد که ۳۷ سال با عشق و صبوری در کنار فرزندش مانده و تنها آرزویش توانایی دوباره فرزندش در راه رفتن است. حضور در این فضا و خدمت به این عزیزان، توفیق و افتخاری بزرگ است که حس و حال معنوی آن در کلام نمیگنجد.
کودک ۸ ساله، واسطه زیارت خانواده در مشهد شد
سید عمار احمدی، پدر سید دایان، کودک ۸ ساله مازندرانی که با تشخیص «سیپی» (CP) خفیف و مشکلات جسمی-حرکتی و ذهنی دستوپنج نرم میکند، در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: ما سعادت پابوسی امام رضا(ع) را نداشتیم، اما به واسطه دعوت موسسه مهر خورشید هشتم، فرصتی مهیا شد تا به زیارت امام هشتم بیاییم و با دلی امیدوار، شفای فرزندمان را از صاحب این آستان طلب کنیم.
این پدر زائر اولی در رابطه با شوق بیپایان دایان برای این سفر بیان کرد: از روزی که خبر سفر به مشهد را شنید، هر روز با زبان شیرین خودش میپرسید کی به مشهد میرویم؟ مشتاق دیدن حرم بود و خدا را شکر که در این چند روز حضور در مشهد، تغییرات رفتاری مثبتی در او مشاهده کردیم.
وی با اشاره به مشکلات معیشتی و درمانی فرزندش افزود: بزرگترین درد ما، نبود پوشش بیمهای برای این کودکان است. هیچ سازمان و نهادی مسئولیت بیمه این بچههای سیپی را نمیپذیرد. نه بیمه معمولی و نه بیمه تکمیلی، پاسخگوی هزینههای سرسامآور درمان و توانبخشی نیستند. بارها به مدیران کل بهزیستی در مازندران مراجعه کردیم، اما تنها پاسخ این بود که دست ما کاری بر نمیآید.
این پدر دغدغهمند با بیان اینکه صدای امثال او در راهروهای اداری گم شده است، از مسئولان خواست تا با نگاهی ویژه به این کودکان، گره از کلاف سردرگم هزینههای درمانی و مشکلات معیشتی خانوادههای دارای فرزند معلول باز کنند.
تجربه آرامش معنوی در مسیر زیارت مشهد
نرگس عظیمی، مادر سید صبا حسینی، در گفتگو با خبرنگار مهر به تجربیات معنوی و تغییرات رفتاری فرزندش در جریان زیارت امام رضا (ع) پرداخت و اظهار کرد: صبا در خانه بسیار پرخاشگر بود و حتی با مصرف داروهای پیشنهادی پزشکان نیز بهراحتی آرام نمیشد. اما در طول سیزده ساعت مسیر طولانی با اتوبوس، با وجود اینکه حرکت ما بسیار آرام بود، او برخلاف همیشه هیچ جیغ و داد و پرخاشگری نداشت و در کمال آرامش در کنار من بود تا حدی که من سرم را روی پای دخترم گذاشتم و خوابیدم، در کل مسیر حتی یکبار جیغ نزد.
مادر این زائر جوان در ادامه با توصیف لحظات حضور در حرم افزود: در حریم امام رئوف، لحظاتی پر از عنایت را تجربه کردیم. در بخش دارالفیض، خادمی با توجه به شرایط صبا، او را به بخش مریضان هدایت کرد. پس از زیارت ضریح و تماشای پنجره فولاد، صبا با چنان آرامشی با من صحبت میکرد که قلبم آرام گرفت.
عظیمی با تاکید بر مهربانی امام رضا (ع) گفت: آقای من بسیار مهربان است و مرا اینجا کشاند. من که امام رئوف را میشناسم، میدانم که او فرزندان خود را رها نمیکند. امیدوارم هر کسی که بانی این سفر یا قدمی در این مسیر برمیدارد، از نگاه و عنایت امام رضا (ع) بهرهمند شود.
